Muni's PlayThis sutta outlines the “infallible practice” (अपण्णकपटिपदा - apaṇṇakapaṭipadā)—a foundational threefold training that guarantees a monk is properly laying the groundwork for the destruction of the taints (āsavas).
The Threefold Infallible Practice
The Buddha declares that a practitioner who fulfills these three specific disciplines is perfectly situated for liberation.
Pali
“तीहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागतो भिक्खु अपण्णकपटिपदं पटिपन्नो होति, योनि चस्स आरद्धा होति आसवानं खयाय। कतमेहि तीहि? इध, भिक्खवे, भिक्खु इन्द्रियेसु गुत्तद्वारो होति, भोजने मत्तञ्ञू होति, जागरियं अनुयुत्तो होति।”
Sanskrit Chaya
“त्रिभिर्भिक्षवो धर्मैः समन्वागतो भिक्षुरपर्णकप्रतिपदं प्रतिपन्नो भवति, योनिश्चास्यारब्धा भवत्यास्रावाणां क्षयाय। कतमैस्त्रिभिः? इह भिक्षवो भिक्षुरिन्द्रियेषु गुप्तद्वारो भवति, भोजने मात्रज्ञो भवति, जागरिकामनुयुक्तो भवति।”
“Monks, a monk possessing three qualities has entered the infallible practice, and he has laid the groundwork for the destruction of the taints. Which three? Here, monks, a monk guards the doors of his sense faculties, is moderate in eating, and is dedicated to wakefulness.”
1. Guarding the Sense Doors
To guard the sense doors (इन्द्रियेसु गुत्तद्वारो - indriyesu guttadvāro) means applying strict restraint over the senses so that bad, unwholesome states do not flow in.
Pali
“कथञ्च, भिक्खवे, भिक्खु इन्द्रियेसु गुत्तद्वारो होति? इध, भिक्खवे, भिक्खु चक्खुना रूपं दिस्वा न निमित्तग्गाही होति नानुब्यञ्जनग्गाही। यत्वाधिकरणमेनं चक्खुन्द्रियं असंवुतं विहरन्तं अभिज्झादोमनस्सा पापका अकुसला धम्मा अन्वास्सवेय्युं तस्स संवराय पटिपज्जति, रक्खति चक्खुन्द्रियं, चक्खुन्द्रिये संवरं आपज्जति। सोतेन सद्दं सुत्वा … घानेन गन्धं घायित्वा … जिव्हाय रसं सायित्वा … कायेन फोट्ठब्बं फुसित्वा … मनसा धम्मं विञ्ञाय न निमित्तग्गाही होति नानुब्यञ्जनग्गाही। यत्वाधिकरणमेनं मनिन्द्रियं असंवुतं विहरन्तं अभिज्झादोमनस्सा पापका अकुसला धम्मा अन्वास्सवेय्युं तस्स संवराय पटिपज्जति, रक्खति मनिन्द्रियं, मनिन्द्रिये संवरं आपज्जति। एवं खो, भिक्खवे, भिक्खु इन्द्रियेसु गुत्तद्वारो होति।”
Sanskrit Chaya
“कथं च भिक्षवो भिक्षुरिन्द्रियेषु गुप्तद्वारो भवति? इह भिक्षवो भिक्षुश्चक्षुषा रूपं दृष्ट्वा न निमित्तग्राही भवति नानुव्यञ्जनग्राही। यत्त्वाधिकरणमेनं चक्षुरिन्द्रियमसंवृतं विहरन्तमभिध्यादौर्मनस्ये पापका अकुशला धर्मा अन्वास्रवेयुस्तस्य संवराय प्रतिपद्यते, रक्षति चक्षुरिन्द्रियं, चक्षुरिन्द्रिये संवरमापद्यते। श्रोत्रेण शब्दं श्रुत्वा … घ्राणेन गन्धं घ्रात्वा … जिह्वया रसं स्वादित्वा … कायेन स्प्रष्टव्यं स्पृष्ट्वा … मनसा धर्मं विज्ञाय न निमित्तग्राही भवति नानुव्यञ्जनग्राही। यत्त्वाधिकरणमेनं मनिन्द्रियमसंवृतं विहरन्तमभिध्यादौर्मनस्ये पापका अकुशला धर्मा अन्वास्रवेयुस्तस्य संवराय प्रतिपद्यते, रक्षति मनिन्द्रियं, मनिन्द्रिये संवरमापद्यते। एवं खलु भिक्षवो भिक्षुरिन्द्रियेषु गुप्तद्वारो भवति।”
“And how, monks, does a monk guard the doors of his sense faculties? Here, having seen a form with the eye, a monk does not grasp at its signs and features. Since, if he were to leave the eye faculty unguarded, evil unwholesome states of covetousness and displeasure might invade him, he practices the way of its restraint, he guards the eye faculty, he undertakes the restraint of the eye faculty. Having heard a sound with the ear… Having smelled an odor with the nose… Having tasted a flavor with the tongue… Having felt a tactile object with the body… Having cognized a mental phenomenon with the mind… he practices the way of its restraint… Thus, monks, a monk guards the doors of his sense faculties.”
2. Moderation in Eating
Moderation in eating (भोजने मत्तञ्ञू - bhojane mattaññū) involves reflecting rationally on the true, practical purpose of food.
Pali
“कथञ्च, भिक्खवे, भिक्खु भोजने मत्तञ्ञू होति? इध, भिक्खवे, भिक्खु पटिसङ्खा योनिसो आहारं आहारेति: ‘नेव दवाय न मदाय न मण्डनाय न विभूसनाय, यावदेव इमस्स कायस्स ठितिया यापनाय विहिंसूपरतिया ब्रह्मचरियानुग्गहाय, इति पुराणञ्च वेदनं पटिहङ्खामि, नवञ्च वेदनं न उप्पादेस्सामि, यात्रा च मे भविस्सति अनवज्जता च फासुविहारो चा’ति। एवं खो, भिक्खवे, भिक्खु भोजने मत्तञ्ञू होति।”
Sanskrit Chaya
“कथं च भिक्षवो भिक्षुर्भोजने मात्रज्ञो भवति? इह भिक्षवो भिक्षुः प्रतिसङ्ख्याय योनिष आहारमाहारयति: ‘नैव द्रवाय न मदाय न मण्डनाय न विभूषणाय, यावदेवास्य कायस्य स्थितये यापनाय विहिंसोपरत्यै ब्रह्मचर्यानग्रहाय, इति पुराणां च वेदनां प्रतिहनिष्यामि, नवां च वेदनां नोत्पादयिष्यामि, यात्रा च मे भविष्यत्यनवद्यता च फासुविहारश्चे’ति। एवं खलु भिक्षवो भिक्षुर्भोजने मात्रज्ञो भवति।”
“And how, monks, is a monk moderate in eating? Here, reflecting rationally, a monk consumes food neither for amusement, nor for intoxication, nor for the sake of physical beauty and attractiveness, but only for the endurance and continuation of this body, for ending discomfort, and for assisting the holy life, considering: ‘Thus I will terminate the old feeling of hunger and not arouse a new feeling of overeating, and I will be healthy and blameless and live in comfort.’ Thus, monks, a monk is moderate in eating.”
3. Dedication to Wakefulness
Dedication to wakefulness (जागरियं अनुयुत्तो - jāgariyaṃ anuyutto) outlines a strict schedule of meditation, allowing for sleep only during the middle watch of the night.
Pali
“कथञ्च, भिक्खवे, भिक्खु जागरियं अनुयुत्तो होति? इध, भिक्खवे, भिक्खु दिवसं चङ्कमेन निसज्जाय आवरणीयेहि धम्मेहि चित्तं परिसोधेति, रत्तिया पठमं यामं चङ्कमेन निसज्जाय आवरणीयेहि धम्मेहि चित्तं परिसोधेति, रत्तिया मज्झिमं यामं दक्खिणेन पस्सेन सीहसेय्यं कप्पेति पादे पादं अच्चाधाय सतो सम्पजानो उट्ठानसञ्ञं मनसि करित्वा, रत्तिया पच्छिमं यामं पच्चुट्ठाय चङ्कमेन निसज्जाय आवरणीयेहि धम्मेहि चित्तं परिसोधेति। एवं खो, भिक्खवे, भिक्खु जागरियं अनुयुत्तो होति।”
Sanskrit Chaya
“कथं च भिक्षवो भिक्षुर्जागरिकामनुयुक्तो भवति? इह भिक्षवो भिक्षुर्दिवा चङ्क्रमेण निषद्यया आवरणीयेभ्यो धर्मेभ्यश्चित्तं परिशोधयति, रात्रेः प्रथमं यामं चङ्क्रमेण निषद्यया आवरणीयेभ्यो धर्मेभ्यश्चित्तं परिशोधयति, रात्रेर्मध्यमं यामं दक्षिणेन पार्श्वेन सिंहशय्यां कल्पयति पादे पादमत्याधाय स्मृतः सम्प्रजानन्नुत्थानसंज्ञां मनसि कृत्वा, रात्रेः पश्चिमं यामं प्रत्युत्थाय चङ्क्रमेण निषद्यया आवरणीयेभ्यो धर्मेभ्यश्चित्तं परिशोधयति। एवं खलु भिक्षवो भिक्षुर्जागरिकामनुयुक्तो भवति।”
“And how, monks, is a monk dedicated to wakefulness? Here, during the day, a monk purifies his mind from obstructive states by walking back and forth and sitting. During the first watch of the night, he purifies his mind from obstructive states by walking back and forth and sitting. During the middle watch of the night, he lies down on his right side in the lion’s posture, with one foot overlapping the other, mindful and clearly comprehending, having kept in mind the thought of rising. During the last watch of the night, having arisen, he purifies his mind from obstructive states by walking back and forth and sitting. Thus, monks, a monk is dedicated to wakefulness.”
Summary
| The Practice (English) | Pali | Sanskrit Chaya | Core Action |
|---|---|---|---|
| 1. Guarding Sense Doors | इन्द्रियेसु गुत्तद्वारो (indriyesu guttadvāro) | इन्द्रियेषु गुप्तद्वारः (indriyeṣu guptadvāraḥ) | Not grasping at signs and features of sensory objects. |
| 2. Moderation in Eating | भोजने मत्तञ्ञू (bhojane mattaññū) | भोजने मात्रज्ञः (bhojane mātrajñaḥ) | Eating only to sustain the body for the holy life. |
| 3. Dedication to Wakefulness | जागरियं अनुयुत्तो (jāgariyaṃ anuyutto) | जागरिकामनुयुक्तः (jāgarikāmanuyuktaḥ) | Purifying the mind day and night, resting only in the middle watch. |